Nieuwsbrief

De nieuwe tijd

Datum: 23 maart 2013

Ik weet niet hoe het jullie is vergaan? Ik ben wel benieuwd!

Wat mij opvalt de laatste tijd is dat zodra ik loslaat en dingen laat gebeuren, tijd neem om in balans te zijn en kijk naar de dingen die om me heen plaats vinden, er iets onstaat, en begint te stromen. De dingen die ik wil ontvouwen zich voor me.

Zoals toen ik op 29 december naar de zweethut ceremonie ging. Anderhalve week ervoor besloten we in een vergadering van stichting Eindhoven Emfuleni (www.eindhovenemfuleni.nl ) dat ik in april opnieuw op werkbezoek zal gaan bij gemeente Emfuleni in Zuid-Afrika. Na afloop van dit werkbezoek ga ik altijd een paar weken op vakantie naar Port St. Johns in Transkei aan de kust, waar ik altijd mijn goede vriend Louis bezoek die op een bijzondere plek landinwaarts woont. Een kloof met een geweldige waterval die uitkomt in een vallei. Hij woont bovenop de rotsen die staan aan weerszijden van de kloof. Sjamanen wonen daaronder al eeuwen. Louis heeft me al in 2008 gevraagd naar iemand die daar de zweethut kan leiden. Ik heb toen meerdere pogingen gedaan om Carl Bigheart daarheen te krijgen maar financieel bleek dit een probleem te zijn.

Op die ochtend van de 29ste december 2012 mediteerde ik zoals gebruikelijk en ineens kwam het signaal binnen; “Jij gaat die zweethut doen bij Louis!” Ik dacht: “Ik? Hoezo?” en toen dacht ik: “Waarom niet?!”

Ik ging vervolgens naar de zweethut in Nederland en ik vertel het aan Marja Nijskens, die de zweethut in Asten leidt, iets wat ik niet zo gauw doe. Ze zegt: “OK, moet je nog wat weten?” Ik zei dat ik nog wat vragen had over het vuur en zo. “Ik geef je het adres van Lilian Timmermans wel door, daar hebben mijn vuurmensen hun opleiding gehad. En als je nog wat wil weten dan vraag het me maar.” Ik was stomverbaasd dat het voor een beginneling als ik zo makkelijk zou gaan.

Ik dacht terug aan de momenten dat Bart me in 2012 vroeg om te assisteren bij vuurceremonies op een festival en ik in mijn cursus Make The Shift volledig op gevoel en intuïtie zong als een oude indiaan en een paar weken terug bij een maanceremonie de drum in handen kreeg en de deelnemers begeleidde in hun bekrachtigingsceremonie van de Grandmothers. Ze waren vol lof. En ik vol verwondering en een gevuld hart. Een vriendin noemde me nogmaals sjamaan.

Het waren allemaal tekens, dingen om me heen die gewoon gebeuren, die er zijn voor mij.

Vandaag mailde ik met Lilian over mijn vragen over het vuurteam. Ze belde me en we hadden een goed gesprek. Ze zei: “Misschien kun je een keer meedoen met het vuurteam.” Ik zei: “Er zijn tussen nu, eind februari, en begin april niet veel hutten, het sneeuwt nog, weet jij er een?” “Ik geef 29 maart, op Goede Vrijdag, een hut”, zegt ze. “Dan ben ik er”, zei ik.             

Mooi hè! Dus loslaten, laten gebeuren, tijd nemen voor jezelf; je balans en openstaan voor de dingen die er voor je zijn. En dat kun je alleen als je zorgt dat de dingen die je tegenhouden omvormt tot dingen die je helpen.

nieuwsbrief Maart 2013